کاشکی یه روز با هم دیگه سوار قایق می شدیم

دور از نگاه آدما هر دومون عاشق می شدیم

کاش آسمون با وسعتش تو دستمون جا می گرفت

گلای سرخ دلمون کاش بوی دریا می گرفت

کاش تو هوای عاشقی لیلی و مجنون می شدیم

باد که تو دریا می وزید ماهم پریشون می شدیم

کاش که یه ماهی قشنگ برای ما فال می گرفت

برامون از فرشته ها امانتی بال می گرفت

با بال اون فرشته ها تو آسمون پر می زدیم

به شهر بی ستارهها به آرومی سر می زدیم

شب که می شد امانت فرشته ها رو می دادیم

چشمامونو می بستیم و به یاد هم می افتادیم

خالي تر از هميشه و از رو نمي رويم

 از تشنگي پريم و لب جو نمي رويم

بوي هميشه مي دهد هر روزمان ولي

 يك شب به ميهماني شب بو نمي رويم

چله نشين عشق مجازي شديم و بس

گامي فرا تر از خم ابرو نمي رويم

 لحظه به لحظه آهوي دل گرگ مي شود

حتي بسوي ضامن آهو نمي رويم

صد بار شد كه عشق به ما پشت كردو رفت

 با اين همه هنوز هم از رو نمي رويم